علی(ع)در بازارها گام میزد و مردم را به تقوی میخواند٬روز حساب را به یاد می آورد و در خرید و فروش مراقب اهل بازار بود.او از همه غرور مایه های مقام پرهیز داشت و هرگاه میخواست چیزی برای خود بخرد٬می گشت تا در میان بازاریان کسی پیدا کند که او را نشناسد٬چون دوست نداشت که فروشنده او را بشناسد و در حق او رعایتی کند . علی(ع) از خود خوشنود نمی بود مگر وقتی که حق جامعه و مردم را ادا کرده باشد.(دکتر طه حسین)