دایره

آهاااااای!
بی هویتی تان را چگونه ورق می زنید؟
روحهای خاموش و مرده تان را با چه می آزمایید؟
با آنوبیس وجودتان که همچون خُره ٬بندبندِ قبلهاتان را می می پیماید؟

چه آسان تب  می کنید از بی هویتی تان
و چه آسان می بالید به نداشته هاتان و نمی پندارید که...


به راستی که اگر سردابهای درونمان بی سرپوش بود
خود مجبور به حبس نفس می شدیم...!








پ.ن: مخاطب کسی نیست جز نگارنده٬ نگران نشوید!