آنان که در نظرات(...) خود مرا فردی افسرده و منزوی و ناامیدخطاب میکنند... بدانند و آگاه باشند که اینجانب در صحت کامل عقل و وفور منطق  مینگارم...
هرچند فی البداهه اما کلمه به کلمه واژگانی که درینجا بلغور میکنم واقعیتی است که دیده ام و شنیده ام....
(اگر خواستم روزمره نویسی کنم و از گل و بلبل بگویم حتما خبرت میکنم..!)
و سخنانم لزوما به منه نگارنده برنمیگردد...
اگر خواستی تاویل بکن اما تعمیم نه...
پس لطفا قبل از هر سخن لحظه ای بیندیش...
شاید اصلا خاموشی برایت بهتر باشد...!
.
.
.
احتمالا سیاستهای نگارنده و (شاید) موضوع نگارش تغییر خواهد کرد...